Het grote openingsfeest in Westerwijk is nog maar zo kort geleden. Nu zijn we gestopt, de Gist is uit de fles.

Vijf jaar geleden, middenin coronatijd, groeide Gist uit tot een unieke plek. Geregeld deelden we een glimp van het al het moois wat er opborrelde, de diverse mensen die zich bij ons thuisvoelden, en de ervaringen en inzichten die we opdeden. Hiervoor zijn we onbeschrijflijk dankbaar. 

Daaronder was er ook steeds een ander, stiller verhaal. Dat van het moeizame ondernemen, een plek zoeken in het kerkelijk landschap en maat houden tussen idealen en een stevige organisatie. En er kwamen persoonlijke omstandigheden waar geen wilskracht tegenop kon. Zoals we zelf leerden uit brood en bier: soms moet er eerst iets sterven, voordat er nieuw leven kan komen.

Gist kwam op ons pad als een geschenk. Niet als een verdienste of een plicht om aan vast te houden (al voelde dat stiekem heus ook wel eens zo). Maar als een cadeau, een verrassing die aan ons werd toevertrouwd om van te genieten en voor te zorgen. En we geloven nog steeds met hart en ziel in de kracht van Gist! Maar we zien even niet hoe nu verder. Daarom laten we het in vertrouwen weer los. Geven het over aan de lucht, die vol zit met leven dat wij niet zien.

Diepe dank aan alle vrijwilligers, gasten, vrijgevige helden en dappere digitale scrollers die ons een warm hart toedroegen!

Wat hebben we nodig om goed los te laten? EEN FEEST NATUURLIJK! Dan vieren we nog één keer het wonder van wat er allemaal bruist en groeit!